Ok. Umówmy się, że umiem robić zdjęcia, tylko mój aparat nie jest najlepszy...

Oto i fotki, robione głównie przed rozpoczęciem imprezy, bo potem jakoś czasu nie było na latanie z aparatem - a i profesjonalną fotorelację pewnie zaraz zaprezentują Mikołaj Ratka i Mariusz Zawadzki. Główny celebryta wieczoru też już swoje fotorelacion wrzucił...

Na dzień dobry odwiedzających witało stoisko wypełnione komiksami, oryginalnymi planszami oraz koszulkami ze specjalnie przygotowanymi przez Turka projektami nadruków (tu ukłony dla wydawnictw Kultura Gniewu i Imago.com.pl za udostępnienie komiksów)

A tu (może i mało dokładne) fotki ekspozycji. Zrezygnowaliśmy z (jedynie) wieszania prac na ścianach i przygotowaliśmy także "instalacje" mniej lub bardziej interaktywne, oczywiście dość mocno wynikające z treści komiksów.

Celebryta był najwyraźniej zadowolony.

Ponadto pokazaliśmy dwa filmy - jeden był zapisem wywiadu z Markiem, drugi zaś zapisem procesu twórczego od czystej kartki do gotowego rysunku. Turu przygotował też darmowego "Mikrozina" oraz dwa rodzaje kartek pocztowych ale jak się okazało odwiedzający wstydzili się to brać...

I generalnie naszła nas potem taka refleksja, że albo lokalna publiczność jest tak bardzo nieśmiała albo nieprzyzwyczajona do aktywnego brania udziału w "zabawie". Np. mało kto chciał rozbijać zegarki... Wniosek stąd taki, że trzeba się bardziej postarać by zachęcić ludzi do czynnego udziału lub po prostu, ktoś z organizatorów musi odnaleźć w sobie żyłkę wodzireja.

Tak czy inaczej wernisaż się udał, przyszło sporo ludzi, którzy wychodzili zadowoleni. I o to chodziło. Więc Mission Accomplished!

_____________________________

Ps. Wielkie podziękowania dla wszystkich, którzy pomagali przy organizowaniu wystawy. Stała ekipa Melinowa: Kasia, Marta, Marta, Mikołaj, Tomek. Tomek i Przemo - odpowiedzialni za film. Tomek z zabrzańskiej biblioteki, który udostępnił nam szafkę do prezentacji słownika. No i wielkie dzięki przede wszystkim dla Marka, za cierpliwość, spokój i zaangażowanie. A także dla wszystkich ktych, którzy wspierali nas mentalnie.

I dla wszystkich odwiedzających.

Trzeba zacząć myśleć o następnej wystawie...