Jebski i Dzitkowski współpracują ze sobą już od jakiegoś czasu. Połączyli siły podczas cotygodniowego konkursu na pasek komiksowy na nieistniejącym już forum serwisu wrak.pl (obecnie konkurs odbywa się na forum serwisu gildia.pl – ale to już raczej przedłużana agonia). I obu współpraca wyszła na dobre. Jebski, który wcześniej sam rysował własne komiksy („Mnichu”, „Shine On”), pokazał się jako człowiek z ciekawymi pomysłami, ale to dzięki rysunkom Dzitkowskiego zyskały one nowy wymiar. Ich bohaterowie – Bossi i Bosso występowali w kilku dłuższych i krótszych opowieściach, publikowanych w internecie (pod adresem http://www.demland.info/bb/index4.php).

Tym razem Bossi i Bosso zaszaleją na papierze. Jebski napisał przezabawny scenariusz, pełen dziwacznych, pokręconych pomysłów, dowcipnych dialogów i zaskakujących zwrotów akcji. Właśnie, słowo „pokręcone” wydaje się być najodpowiedniejszym określeniem do twórczości młodego scenarzysty. Jebski jest subtelnym kpiarzem, wyśmiewającym rożne aspekty codzienności, którą pokazuje w krzywym zwierciadle. Ale przede wszystkim pisze świetne, pełne humoru dialogi. I to one są chyba najmocniejszym elementem komiksu. Co prawda czasem zdarzają się drobne nieporadności jak np. dziwny szyk zdań, ale nie zmienia to faktu, że przy dyskusjach bohaterów kwiczałem ze śmiechu. No i żart z mapami lasu – cudeńko! A tak w ogóle o czym opowiada „Bossi & Bosso...”? Nie chcę zdradzać zbyt wiele, więc napiszę jedynie, że pokazuje kulisy biznesu gastronomicznego, szorstkie relacje rodzinne i mroczne stworzenia czające się w pobliskim lesie...

Rysunki Dzitkowskiego są nieco „szkicowe”, ale lekkie i pełne dynamiki co sprawia, że są jednocześnie bardzo przejrzyste i czytelne. W tym albumiku cieniowanie zastąpiono nałożeniem plam szarości, dzięki czemu kadry zyskują głębię. Rysownik nieźle oddaje mimikę i ruch bohaterów. Czasami niestety szwankuje perspektywa a granice plam szarości bywają poszarpane i kanciaste. Nie podobają mi się za bardzo komputerowe onomatopeje, zwłaszcza gdy obok występują wykonane ręcznie. Autorzy powinni się zdecydować, którą wersję wybierają i konsekwentnie się tego trzymać. Niezbyt trafnie dobrano też rodzaj wskaźników przy dymkach, które nie są zbyt precyzyjne a tym bardziej estetyczne. No i okładka nie jest zbyt zachęcająca. A powinna.

„Bossi & Bosso: O jedną umowę za daleko” to bardzo dobry albumik, nie pozbawiony wad, ale trzeba pamiętać, że Jebski i Dzitkowski to albumowi debiutanci. A to i tak debiut godzien pozazdroszczenia. Niektórzy dłużej publikujący i bardziej znani twórcy mogli by się od tych „młodych gniewnych” wiele nauczyć.